Roemenië, gelegen in het zuid-oostelijke deel van Europa, een land vol prachtige bezienswaardigheden
en is daardoor misschien wel het mooiste land van Oost Europa.
Voor veel toeristen is Roemenië nog een vrij onbekende bestemming. Per jaar wordt Roemenië door zo`n 7 miljoen toeristen bezocht, ondanks dat het al sinds 2007 lid is van de Europesche -Unie, en sinds 2004 lid van de N.A.V.O.
Als men het land doorkruist ziet men nog een overvloed aan Turkse- en Romeinse invloeden. Er wonen meer dan 22 miljoen mensen in dit land dat wel 5,5 x zo groot is als Nederland.
Ook staan er tal van houten huisjes en kerken, en niet te vergeten, de natuur is uitgestrekt en overweldigend. Vooral de Karpaten en de Donaudelta maken een bezoek aan Roemenië tot een onvergetelijke belevenis.
De hoofdstad Boekarest (2 miljoen inwoners) wordt wel het "Parijs van het Oosten" genoemd.
Als je dan door het land trekt, kom je nog taferelen tegen die je doet denken aan de jaren voor `50.
Schilderachtige houten karren getrokken door o.a. ossen. En herders die met hun kudde schapen rustig voor de bus uit wandelen ( geen enkele haast).
Men komt daar vaak kleurrijke rondreizende zigeuner families tegen, die ergens om vragen. Het achterland wat op de dorpen vaak nog met de hand en door grote families word bewerkt. Er zijn fraaie kloosters en kloosterkerken, wat bijna niet anders kan in een land waar 85 procent R.K. is.
En wij zijn met zo`n reis mee geweest: 12 dagen rondreis Roemenië. We hebben heel veel gezien, en de gidsen hebben ons goed op de hoogte gebracht met het wel en wee van de Roemenen en hun geschiedenis.
Met onze 5300 k.m. en bijna iedere dag een ander hotel was het wel vermoeiend.
De eerste 5 dagen waren erg nat, het regende onafgebroken. De eerste nacht verbleven wij in een hotel in Zuid Duitsland.
De tweede dag ging het door Oostenrijk, en was de overnachting in Hongarije, en wel in de stad die we ook later nog een keer uitgebreid zouden gaan verkennen dmv een zgn. "lichttoer", die overigens echt wel de moeite waard was.
Daarna ging het door de Karpaten in Roemenië naar het stadje Deva, voor de derde overnachting.
Na de eerste overnachting in Roemenië, waar de halve nacht een hond heeft liggen blaffen (omdat rondom het hotel een aantal "vluchtelingen" liepen), ging het weer met volle moed verder, want het was een 12 daagse rondreis en dat betekend bijna iedere nacht een ander hotel.
Van Deva in de West Karpaten, gingen we richting het Oosten, naar de prachtige oude culturele hoofdstad van Roemenië met zijn vele gotische en Weense patriciërshuizen, en ook zagen we het Bisschoppelijk Paleis.
Daarna ging het richting Transsylvanië naar de burcht "Bran", in deze imposante burcht heeft naar alle waarschijnlijkheid "Vlad Tepes" korte tijd gewoond.
"Vlad-Tepes" is de figuur waaruit later de romanfiguur Dracula zou zijn ontstaan. Rondom de burcht was een echte Roemeense toeristenmarkt met heel veel prullaria. Na een uitvoerig bezoek ging het verder naar Predeal, waar we 3 nachten verbleven. Vanuit deze plaats maakten we olv een Nederlands sprekende gids (Eddie) iedere dag een mooie en vaak lange excursie.
Ook gingen we van hieruit naar de hoofdstad van Roemenië: Boekarest.
Ooit genoemd als het "Parijs van het oosten". Deze stad heeft onder het bewind van Ceausescu een complete gedaanteverwisseling ondergaan.
Hij was het die het complete stadsbeeld dramatisch veranderde.
Kerken en pittoreske wijken moesten tijdens zijn bewind plaats maken voor o.a. grote brede boulevards en protserige overheidsgebouwen. Ook hier weer een prachtige stadsrondrit gedaan per bus o.a. langs de "Arc de Triomph".
Het "Plein van de Revolutie", waar onze gids in zijn jeugd een van de vele demonstranten was als student. Hij vertelde daar zeer emotioneel over, hij wist nog precies wat daar allemaal gebeurde in de laatste tijd die Nicolaï Ceausescu had.
We kregen een rondleiding in het "Casa Republici" = is het ongelooflijk grote paleis gebouwd, voor en in de tijd van de Roemeense dictator. Het was een erg leerzame middag, we hoorden en zagen ongelooflijke mooie verhalen en over erg dure materialen die ze bij de bouw gebruikten (marmer, tapijten en kristal).
De dag dat onze chauffeur een verplichte vrije dag moest nemen gingen we samen met de chauffeur en de gids met de trein/stadsbus naar de prachtige plaats Brasov. Het bezoek aan het centrum was een belevenis met zo'n grote groep (48 personen).
Waar we ook een bezoek hebben gebracht aan de "Zwarte Kerk": de Zwarte Kerk is de grootste gotische kerk tussen Venetië en Instabul.
Rijke handelaren gaven de kerk kostbare tapijten cadeau. Op deze manier dankten zij God voor hun behouden thuiskomst. Inmiddels was het prachtig weer geworden dus ook tijd voor een terrasje.
Want de volgende dag wachtte ons weer een schitterende rit naar het "Bucavina-gebied" en reden we eerst door de 3 km lange ongelooflijk mooie Bicazkloof.
Hier kan je zien hoe een rivier in het kalksteen een diepe kloof heeft uitgesleten.
Daarna op weg voor 2 nachten in Radauti. We zitten dan in het gebied wat vooral bekend is om zijn kloosters die prachtig beschilderd zijn met mooie fresco`s. Allemaal afbeeldingen uit de Bijbel.
Wij bezochten daar twee kloosters waar we een rondleiding kregen van "Moeder-Overste Tatjana" die de naam 'Generaal' kreeg door haar streng gesproken uitleg tijdens haar rondleiding.
Vanaf het klooster naar het lunchadres reden we met een platte kar (provisorisch planken er op gelegd) waar sommigen erg geholpen moesten worden om er op te kunnen gaan zitten.
Voor de laatste overnachting in Roemenie ging het dan over de 1200 meter hoge "Borgo-Pass" langs het slot waar ooit volgens de schrijver Bram Stoker, graaf Dracula zou hebben gewoond, (ook bezocht).
Voor onze laatste nacht in Roemenië gingen we naar de mooie stad Cluj Napoca, waar we afscheid moesten nemen van onze (uitstekend Nederlands sprekende, en grapjes makende) Roemeense gids.
Dan namen wij met weemoed afscheid van Roemenië en vertrokken naar Hongarije, waar we na het diner nog een lichttoer te goed hadden, met (ook weer een Nederlands sprekende) gids. Deze gids heeft ons vele mooie en indrukwekkende uitzichten heeft laten zien, hij wist daar alles over te vertellen.
Na een goede nachtrust ging het dan richting Wenen, en langs de Donau en het Benedictijnen klooster van Melk, naar de laatste overnachting in Duitsland, waar we om 18.00 u aankwamen. Na het diner ging het nog een tijdje door in de Biergarten tot we niets meer kregen, en te bed moesten.
S`Morgens weer vroeg uit de veren want het was nog wel 700 km naar Nederland, waar we na wat tussenstops om 16.45 u arriveerden. Hier konden we genieten van een fantastisch afscheidsbuffet. Daarna was het afscheid nemen van de overige passagiers.
We wensten elkaar veel geluk en misschien wel tot ziens.
Bedankt, het was een vermoeiende maar wel mooie reis naar Roemenië.
Voor meer foto`s ga naar Google Henk van Coolwijk Foto`s Gelderland mijn album
Zondag 11 oktober werd er in het Maas en Waalse Beneden-Leeuwen de 70 ste herdenking gehouden voor de gesneuvelde stoottroepen (stoters).
De voorgangers waren pastoor Jo Janssen en dominee Henk van de Berg.
Tot slot zong het "Maas en Waals" mannenkoor het toepasselijke "Song of Pace". Als slot was het Nederlandse volkslied het Wilhelmus,
Drie speciale graven liggen er nu nog op het ereveld wat symbool staat voor de soldaten die tijdens oorlogshandelingen gesneuveld zijn.
