woensdag 24 februari 2021

Sloop boerderij Rutten 2021

 Op 23 februari 2021 ging een van de markantste boerderijen in Dreumel tegen de vlakte om plaats te maken voor min 3 seniorenwoningen.

De boerderij stond op de hoek Rooijsestraat 72 - Zwaanstraat. Het stond bekend als "de Rut" genoemd naar de eerdere bewoners Cees Rutten = vader en Frans Rutten = de zoon.

Voor zover bekend was dit de derde boerderij op deze plaats. Uit eerdere gegevens stond hier in 1809 ook al een boerderij, maar wie hier toen in woonde is onbekend gebleven.

Wel is bekend dat de boerderij in 1832 eigendom was van Burgemeester Willem Storij, die van 1798 tot 1817 Burgemeester van Dreumel was.

Hij had hier een grote boerderij met erf -schuren en wat hooimijten, maar ook een tuin. Hij overleed in 1883.

Vervolgens kwam de boerderij in het bezit van respectievelijk zijn zoon Egbert Storij en zijn kleinzoon Cornelis F X Storij.

Op maandag 23 mei brak er een geweldige brand uit dat het pand en de voorradige graan-hooi stro- hout, maar ook landbouwgereedschap verloren ging, slechts een wagen en een ploeg die op het erf stonden bleven gespaard van de vlammenzee.

Ook drie paarden een veulen zo ook een varken en de jachthond overleefden de brand niet, en van de inboedel kon niets meer worden gered. 

Een geluk zowel huis als inboedel waren verzekerd. De oorzaak bleef onbekend.

Tijdens de watersnood van 1926 moesten wel het aanwezigen vee in veiligheid worden gebracht,

Het huis werd inmiddels alweer bewoond door de uit Wamel afkomstige Cees Rutten. Cees had een hengstenhouderij en woonden daar met vrouw en kinderen, Jo-Cees-Mies-Bep-Mien en Annie.

Deze boerderij werd omstreeks 1930 afgebroken en vervangen door een nieuwe boerderij, die zoon Frans inmiddels had overgenomen. Na het overlijden van Frans Rutten werd het pand met landerijen in 2011 verkocht aan Fam Gubbels.

Aannemer Alien van den Bosch die inmiddels was begonnen met zijn "Plan Rooijsestraat" stond de boerderij al wel langere tijd leeg, en is ook nog een tijdje bewoond door Fam. Hoogeveen

Voor dit plan Rooijsestraat zijn aan de nieuw aangelegde weg "Groot Hoogveld" inmiddels al een aantal woningen gerealiseerd.

De boerderij die vele stormen -sneeuw en zelfs een tweede wereldoorlog heeft doorstaan ging nu  23-2-2021  met veel bekijks van buurt- en dorpsgenoten om 11.45 u tegen de vlakte. 

Bronnen Tonnie van Wichen-van Welie - Annie Mulders dochter van Cees Rutten S.R. His-Gis

Henk van Coolwijk - Fotografie - Archief Stichting Tremele.

donderdag 4 februari 2021

Ad en Ria dragen het stokje over

Ad en Ria dragen het stokje over

Als koster was Ad de Lang ruim 13 jaar lang een vertrouwd gezicht in de kerk van Dreumel, terwijl zijn vrouw Ria meedraaide in de avondwakegroep en de poetsgroep.

Dit jaar zijn ze gestopt als vrijwilligers. “Het vertrek van kapelaan Steijaert was het juiste moment om te stoppen”, vertelt Ad. “Ik heb prettig met de kapelaan samengewerkt. 

Als er een nieuwe priester komt, moet je toch weer op elkaar ingespeeld raken en mede gezien mijn leeftijd (74) en de bijkomende ongemakken, heb ik de knoop doorgehakt. Met pijn in mijn hart want ik deed het gruwelijk graag.”

Tweede thuis

Ad was dagelijks in de kerk te vinden en deed op weekbasis al gauw 10 tot 15 uur vrijwilligerswerk.

“Als koster ben je een soort gastheer. Je steekt de kaarsjes aan, zorgt dat de verwarming op temperatuur is, legt de misboekjes achterin de kerk en zet alles klaar voor de priester.

Je werkt een vast ritueel af. Als koster vind je het prima om op de achtergrond je ding te doen. Ook draaide ik een muziekje voordat de mis begon. Dat werd gewaardeerd.”

“Ik kan er echt van genieten als alles op rolletjes loopt, vooral bij grotere gebeurtenissen. Zoals de afscheidsmis van kapelaan Pieter Zimmerman met aansluitend een processie naar Huize Barbara,
met wierook en baldakijn, wat echt zo’n nostalgische sfeer van vroeger gaf. 

Of de installatie van pastoor Titus, waar twee bisschoppen bij waren, Mgr. De Korte en de bisschop van Titus uit India. Je bereidt alles voor, legt de rode loper uit en als er dan een mooie mis volgt, kan het niet meer kapot.”

Met de touringcar naar Kevelaer

Ook Ads vrouw Ria heeft vele uren aan de Kerk gegeven. De avondwaken verzorgen, koperpoetsen, het organiseren van de bedevaart naar Kevelaer en 1001 andere klussen. “De bedevaart naar Kevelaer was best spannend”, zegt Ria met een glimlach. “Het was veel geregel om alles rond te krijgen met de touringcar.

 En het idee dat we in Kevelaer iemand zouden vergeten mee terug te nemen, hield me ’s nachts wel wakker.”

Des te meer genoten Ad en Ria van hun verzorgde reis naar Rome. “Dat was onvergetelijk”, vertelt Ad.

“We gingen met een klein gezelschap onder leiding van pastoor Massaer en hebben in een voormalig klooster overnacht. In drie dagen tijd bezochten we prachtige kerken en ik mocht zelfs misdienaar zijn.”

Kracht uit geloof

Het geloof is belangrijk voor Ad en Ria. Niet alleen kijken ze met veel plezier terug op hun Romereis, ook hun bezoek aan Lourdes was onvergetelijk.

“Die prachtige lichtjesprocessie in de avond, samen bidden met mensen uit alle landen: heel bijzonder”, zegt Ad. “Daar op die plek waar Maria is geweest, krijg je steun en kracht. Dan kun je er weer tegen”, vult Ria aan.

Ad en Ria, namens de parochie hartelijk bedankt voor alles!

zondag 24 januari 2021

De Kroondert

 

 De Kroondert

Hoeve 'de Kroondert', grote T-boerderij uit ca 1850 ligt op een hoek tussen twee oude wegen die vanuit de dorpskern van Dreumel naar het noorden en oosten lopen. 

De boerderij ligt op een ruim erf waarop diverse fruitbomen. De boerderij ligt met zijn voorgevel gericht op de Vluchtheuvelstraat. 

De boerderij is opgetrokken uit baksteen onder een met riet gedekt schilddak met schoorstenen en bestaat uit een woongedeelte en een stalgedeelte. 

Het woongedeelte heeft een lage verdieping, een dubbele gesneden deur en vensters met luiken. Aan de oostelijke gevel is ca 1900 een serre aangebouwd, uitgevoerd in hout onder een plat dak.

 Het stalgedeelte heeft een houten gebintconstructie en aan de achterzijde een groot overstek voor wagens. In de stal is de oorspronkelijke indeling nog goed herkenbaar. Aan de oostzijde van de stal is de muur gedeeltelijk vernieuwd circa 1900; in die periode is over een lengte van ca 5 meter de stalmuur verhoogd ten behoeve van een bijkeuken. 

Ook is in die periode een muur gebouwd, haaks op de oostelijke muur. Deze muur verbond een bestaande schuur met de boerderij. Die schuur is een wagenschuur op rechthoekige plattegrond en is opgetrokken uit baksteen onder met pannen gedekt zadeldak. In de gevels diverse rondboogvensters in gietijzer uitgevoerd.

 De top van de gevel is ca 1900 vervangen en de dakrand afgewerkt met een gesneden windveer. Haaks op deze oudere wagenschuur is een kleine schuur gebouwd, verbonden door een grote opening in de noordgevel van de oudere schuur.

 De nieuwe schuur is eveneens ca 1900 gebouwd en is opgetrokken in baksteen en een met pannen gedekt zadeldak. Ook hier een gesneden windveer. Boerderij met aangebouwde schuren wordt omgeven door een muur die gedeeltelijk samenvalt met de achterkant van de oude schuur en de zijgevel van de nieuwere schuur.

 In de ommuring is aan de voorzijde van de boerderij een toegangshek gemaakt ca 1850 bestaande uit twee houten pijlers waarop een ijzeren boog.

De boerderij met aangebouwde schuren en ommuring is van algemeen belang vanwege de architectuur 


-historische waarde (voorbeeld van een T-boerderij in fasen gebouwd, redelijk gaaf bewaard, bijzondere elementen uit ca 1900, bijzondere detaillering in entreehek), vanwege stedenbouwkundige waarden (beeldbepalend element).

zondag 27 december 2020

Wat is er veel veranderd.

Ik ben geboren in Dreumel in 1944, toen Boezemkade 188, Nu Kooimolenweg 11.

 Het leven was toen magisch, we leefden in een roekeloosheid. We hadden een mooi leven! Met al mijn vrienden en vriendinnen, behandelden we iedereen als familie en dat waren er nogal wat.

We gingen buiten spelen, we waren altijd blij 😀 en aten alles wat ons moeder klaar maakte. (boerenkool-en andere stampotten, en wat ons land verder bracht)
We deelden onze koeken en snoep met elkander, het kostte ons een gulden.
Na school, deden we ons huiswerk,( als je dat had) en dan zo vlug mogelijk gaan spelen.

Je kon een hele dag op de kermis blijven met 10 gulden 🤑 (€ 5,00 ) en soms minder...
We speelden de hele tijd voetbal of reden op fiets door de buurt we speelde met knikkers, elastiek, rolschaatsen, bikkelen, jongens en meisjes plagen, verstoppertje spelen, we klommen in de bomen 🌳 en zwommen in vijvers, soms ook zonder zwembroek.

We maakten een berg met de herfstbladeren 🍂 om erin te springen zonder aan de microben te denken. We konden zonder zorgen in de buurt rond lopen . We aten vruchten van de bomen en de struiken zonder ze te wassen, fietsten op de stoep zonder helm of kniebeschermers maar met een stuk karton vast in het wiel om een motorgeluid te maken 😆 .

Om met onze kameraden af te spreken om te spelen, gingen we voor hun huis en schreeuwden hun voornamen hard of belden we aan de deur.
' s Avonds na ons bad 🛀 deden we onze pyjama en onze slippers aan en ten laatste om 20.00 uur lagen we in bed 😴 en zonder te praten.

We waren blij als het weerbericht s'avonds mooi weer voorspelde voor de dag nadien🌤️ want dat is alles wat belangrijk voor ons was, weten of we morgen buiten kunnen spelen. Geen sociale media, maar 1 zwart-wit tv in huis, of geen we zouden niet weten wat we ermee moeten doen omdat we vrienden, vriendinnen een 🏐bal hadden.

We waren nergens bang voor, en onze ouders hoefden zich geen zorgen om ons te maken. Iedereen kende de kinderen van elkaar en kon zeggen: ′′ Wacht tot ik je ouders zie als je niet braaf bent!", niemand was boos omdat we op elkaar konden rekenen 🤝.
Men heeft ons geleerd dat voor anderen respect te hebben. Als kind hoefde je geen pratende volwassene te onderbreken!

Als de straatlantaarns aan gingen wisten we dat het tijd werd om naar huis te gaan 🏡.
We gingen graag naar school 💼 omdat we geleerd hadden om de leerkrachten te respecteren 🎓 👩 en het was een genoegen om elke dag onze klasgenoten vrienden en vriendinnen te zien 🧒👧.

We deden onze mond dicht voor onze ouders omdat we wisten dat als we tegen praten een erge straf kregen en die was: '' je gaat niet buiten spelen '' 🌤.
We zouden vaker moeten nadenken over al die gelukkige momenten 💭, omdat we verdwaald zijn in een samenleving waar geen respect meer is, autoriteit, medeleven of welwillendheid voor anderen 😔. Gezond verstand verliest ook, net als het begrip goed of kwaad.

Kopieer / plakken door het jaar van je geboorte in te schrijven en waar je opgegroeid bent en vergeet nooit waar je vandaan komt..
Vrede en liefde ✌️....🌹🌹🌹

maandag 21 december 2020

Oliebollen voor

Oliebollen voor het "Vlinderkindje".

  

Decembermaand in het teken van het Vlinderkind

BENEDEN-LEEUWEN/DREUMEL - Jumbo Beneden-Leeuwen staat in de decembermaand weer in het teken van het Vlinderkind. 

 Ook dit jaar worden er oliebollen en appelbeignets verkocht voor het goede doel. Marja van Teeffelen trekt de kar voor haar kleindochter.

De laatste strijkkraaltjes komen op het bordje en Elsa, uit de film Frozen, is af. Kleindochter Luna heeft geen Epidermolysis Bullosa, maar haar zusje  (3 jaar) wel. Ze is er mee geboren en heeft het DNA van moeder en vader meegekregen. 

Marja: ‘Vooraf wisten ze niets. Dit is pech hebben. De ziekte heet in de volksmond Vlinderkind, omdat de huid zo teer is, als de vleugels van een vlinder zijn. Mocht je het gen hebben, heb je een kans van 1 op 4 om het door te geven.

Door corona zijn er weinig acties geweest om geld in te zamelen voor het Vlinderkind. Marja is onlangs gestopt met werken bij de Jumbo, maar de oliebollenactie gaat gewoon door.

Al verschillende jaren staat bij Jumbo Beneden-Leeuwen de decembermaand in teken van het Vlinderkind. ‘We starten met de emballage en vervolgens verkopen we op 28, 29, 30 en 31 december de oliebollen en appelbeignets’, aldus Marja.

 ‘Bakker Gremmee uit Rossum bakt ze voor ons. Hier kunnen ze snel veel oliebollen bakken, en bovendien is de bakkerij al eens in de prijzen gevallen bij de AD oliebollentest.’

Momenteel gaat het met vallen en opstaan. Het driejarig meisje is enthousiast en fanatiek. Dat zorgt af en toe voor de nodige ongelukken. 
De blaren worden wat groter en de wonden gaan lastiger dicht. Ook heeft ze meer jeuk, maar gelukkig genezen de wondjes goed. Marja: ‘Laatst was er iemand op haar voetje gaan staan.
Een normaal kindje heeft daar over het algemeen geen last van, maar bij haar ontstaat er gelijk een grote blaar, en kun je de huid als een sok van haar afhalen. 
Kleine ongelukjes hebben direct grote gevolgen. Ook worden momenteel haar handjes goed verbonden. Tussen de vingers zit verband zodat haar vingers niet aan elkaar groeien.’ Omdat een oplossing voor deze ziekte nog niet heel ver ontwikkeld is, roept Marja iedereen op om oliebollen te kopen en te doneren voor het Vlinderkind. 
Niet alleen voor het vlinderkindje, maar voor alle kindjes in Nederland die hiermee te maken hebben. Zie ook: www.vlinderkind.nl.

Tekst = Hanneke de Vries.

Foto`s  Henk van Coolwijk

De oliebollenactie voor
Vrienden van Vlinderkind-stichting Vlinderkind
heeft (inclusief emballagebonnen, loterij Toblerone en alle fantastische donaties) ---- € 6️⃣4️⃣4️⃣2️⃣,7️⃣5️⃣ opgeleverd.

Een geweldig bedrag! Wij zijn dan ook ontzettend dankbaar voor de grote betrokkenheid van alle kopers, donateurs en vrijwilligers.

Met het opgehaalde bedrag gaat nationaal (Centrum voor Blaarziekten UMCG) en internationaal onderzoek gefinancierd worden.

Heel veel dank namens alle EB-patiënten en hun families.
Afbeelding kan het volgende bevatten: 2 mensen, staande mensen en binnen