Henk in de Maas & Waler

Henk van Coolwijk
Leeftijd: 72 jaar
Woonplaats: Dreumel

Henk van Coolwijk was jarenlang touringcarchauffeur. Voordat hij zijn bus met passagiers naar hun vakantiebestemming bracht, verdiepte hij zich in de cultuur van het land.

Meer dan twintig attachékoffers heeft hij nog. Deze zitten boordevol informatie, die hij verzamelde, over verschillende landen.

Onderweg deelde hij zijn verworven kennis met de vakantiegangers. Hij vertelt nog steeds graag, want na zijn pensioen, ontwikkelde hij een passie voor fotografie en ging hij bloggen.

Zijn plaatjes en verhalen zijn populair, want er zijn dagen dat er meer dan driehonderd personen zijn website bezoeken.


Henk is in Dreumel geboren en opgegroeid. Na zijn schooltijd was hij veel minder in het dorp, omdat hij als chauffeur bij transportbedrijf van de Kamp werkte en veel op het buitenland reed. Na zijn trouwen verliet hij Dreumel zelfs helemaal en woonde gedurende elf jaar in Maasbommel.

Toen hij en zijn vrouw besloten om uit elkaar te gaan, keerde Henk terug naar Dreumel. 'lk kreeg hier een mooi huis toegewezen en al snel was het alsof ik nooit was weg geweest, vertelt hij. 'Mijn jongste broer nodigde me eens uit om mee te gaan naar de Stoep. lk zei, 'een man van zesendertig kan toch niet meer meegaan naar de Stoep.' Waarop mijn broer antwoordde: 'Jawel joh, spijkerbroekie aan en je bent helemaal top.' lk heb me over laten halen en ik ontmoette Dinie in de Stoep. We zijn nu eenendertig jaar getrouwd en hebben samen een zoon gekregen. lk heb uit mijn andere huwelijk twee dochters, een zoon en ik ben opa van twee kleinkinderen.

Een bevriende buschauffeur nodigde Henk eens uit om mee te rijden in zijn bus om te gaan tanken. 'lk had er niet veel zin in, maar ik ging toch mee.

Daarna wilde hij me meenemen voor een kop koffie op kantoor. Eenmaal binnen stelde hij me voor en zei: 'ik heb onze nieuwe chauffeur meegebracht. De directeur bood me werkelijk een contract aan en ik ben tot mijn pensioen bij Ruijs Reizen in dienst geweest. lk reed eerst middelbare scholieren, maar niet lang erna kreeg ik vakantiereizen toegewezen.

Op mijn tweeënzestigste ging ik met pensioen en ik word regelmatig gebeld om een dag- of bedevaartreis te rijden. Dit doe ik maximaal twee tot drie keer in de maand.

Na zijn pensioen moest Henk zich overdag zelf vermaken, omdat Dinie nog fulltime werkt. Hij wilde niet in een gat vallen en ging zingen bij het kerkkoor, werd bestuurslid van de seniorenvereniging en collecteerde voor meerdere goede doelen. Hij is daarmee drukker dan ooit.

'lk trek er ook graag met mijn scooter op uit,' vertelt hij. 'lk maak dan foto's of ga ergens aan voor een praatje en een kop koffie. Nadat ik thuiskwam heb ik, nota bene bij de drogist, een klein plat, fotoapparaatje gekocht. Iedereen die ik mijn foto's liet zien vond ze leuk en daardoor kreeg ik er steeds meer zin in. lk heb nu vier camera's. lk schrijf er vaak een verhaal bij en ik vind het erg leuk, dat artikeltjes en foto's die ik naar de Maas en Waler stuur, regelmatig worden geplaatst.

Henk kent vele mooie plekken in Maas en Waal, de mooiste liggen echter in of om Dreumel.

 De wateren, de Kil en het Vaticaan zijn ontstaan door de dijkdoorbraken, ik vind ze prachtig,' vertelt hij. 'En aan de Boezemkade liggen drie Wielen bij elkaar.

 lk vind heel Dreumel trouwens mooi. Het is een prachtdorp en we hebben alles. lk kan hier oud worden, want we hebben Barbara, een geweldig zorgcentrum. Mijn ouders hebben daar jaren gezeten en wij gingen er elke zondag graag op bezoek. Toen mijn ouders er niet meer woonden, ben ik naar Barbara blijven gaan. lk kom er nu nog gemiddeld een keer per week.'

Deze Dreumelnaar in hart en nieren zit helemaal op zijn plek en voelt zich, naar eigen zeggen, gelukkig met alles wat hij heeft. 'lk heb het goed met Dinie, met de kinderen en ik ben blij met de kleinkinderen. lk kom overal en iedereen is hier welkom. We hebben een mooie dorpsraad en ik woon in een rustige buurt, wat wil ik nou nog meer? lk zou hier echt niet meer weg willen.

Fruitcorso en Mozaïeken Tiel

We waren toch even in de buurt van Tiel, en dachten kom laten we even gaan kijken naar de prachtige mozaïeken langs de gracht. Prachtige mozaïeken die alvast een voorproefje gaven op  het grote fruitcorso van zaterdag 17 september.

Er waren er vele en hele mooie van o.a. de brandweer van Tiel, die hun collega`s herdachten die tijdens hun bluswerkzaamheden zijn omgekomen. Maar ze herdachten ook hun 343 New-yorkse collega`s die zijn omgekomen tijdens de aanslag op het "world trade centre" in New-york op 9-11.

Maar ook was er het vlindermeisje, met mooie vlinders die weer van de mooie natuur kunnen genieten.

Ook was er een Miss Tokio,en een mozaïek van het ziekenhuis "rivierenland".

Maar ook Tiel leeft met lof van de jury aan de wijk Passaway. Passen en meten was het van de "Stefanusschool" want het is nog een hele puzzel om ieder kind op de goede plek te krijgen.




Geluksmoment van de korfbalvereniging "Tiel 72". Wie wil dat niet een pot met goud vinden aan het einde van de regenboog.

F.F. Checken, R.K. basisschool de Dagobert, het leven gaat snel, zo snel dat je soms handen en voeten te kort komt om alles bij te houden. Maar toch met handen en voeten kom je over de hele wereld.

Tiel kent een nieuwe legende? Een legende die waakt over de mozaieken langs de gracht. Het is een draak die al diverse malen is gepot door de leerlingen van de "Adamshof" Als eerbetoon aan de draak hebben de kinderen hem gebruikt als ontwerp voor dit corsojaar.

De bloemetjes water geven, de bloemetjes staan symbool voor het wereldberoemde fruitcorso. Door deze water te geven zal het fruitcorso een nog groter succes worden.

Betuws fruit en Japanse schoonheid van de gemeente Tiel, Een Japanse geisha wordt al vroeg getraind om uit te groeien tot een schoonheid.

In de Betuwe groeit het fruit hier puur natuur uit tot onze schoonheid. Dit waren maar een kleine selectie van de vele mozaïeken die er liggen Zaterdag is het grote fruitcorso waar duizenden mensen van zullen genieten. Bedankt.

Boerenwerk Maas en Waal

Hoe werkten de boeren nou in de jaren 50-60 in het land van Maas en Waal.

 Korte impressie

Als het toen echt ging winteren in de maanden januari en februari

dan kon je zeggen dat boeren vakantie hadden. Hij had dan niet zo heel veel te doen, buiten kon je dan niet veel doen want er was vanalles bevroren.

Alleen binnen stonden dan de koeien op stal en die moesten dan
wel gevoederd worden, en de stallen die vaak met stro waren
 bedekt gemest worden.

de wintermaanden waren toen ook uitermate geschikt om weer eens familie  en vrienden te  bezoeken.


Want in de komende maanden komt daar niet veel meer van. Zo gauw de ergste kou voorbij was en de vorst was verdwenen begon de boer alweer met het uitrijden van de mest die de afgelopen maanden geproduceerd was door zijn vee.

maar ook het omploegen van de akkers vergde heel wat tijd (vaak met paarden) Maar ook moest de zomerrogge gezaaid worden en even later ook de aardappelen gepoot.

April is zo`n beetje voor de meeste boeren de drukste maand van het jaar. Er moet dan vanalles gepoot en gezaaid worden.

In de maand mei gaan de meeste koeien van stal en gedreven naar de verschillende weides.

In juni na al heel wat regenbuien en zonnestralen steek ook het onkruid de kop op tussen de gewassen wat toen vaak met de hand "gewied" moest worden,

Dat "wieden" betekende voor de boeren heel wat "hakken en "schoffelen".


juli en augustus waren toen al de maanden dat het hoge gras gemaaid werd en bestemd was als hooi voor in de winter.

Maaien - schudden - opsteken op oppers, was ook toen een heel werk. Ook werd het dan tijd voor de graanoogst ( rogge)

 Daarna kwam september en oktober met o.a. de aardappel oogst, wat nu even wat makkelijker gaat dan toen? Toen was het gewoon een vervelend -eentonig en langdurig werk,wat als men een groot perceel had wel enige weken in beslag nam.

en meestal werden de aardappelen gelijk gesorteerd in manden, kleine grote en poters want die waren weer bestemd voor de oogst van het volgend jaar.

Het enige mooie wat er voor ons kinderen aan was het verbranden van het aardappelloof wat nu ondenkbaar is vanwege alle milieuregels.

Ook het dorsen van de verschillende graansoorten met de "vlegel" was een vermoeiende bezigheid en nu ondenkbaar.

Dan hadden vele boeren ook nog wat appel- en perenbomen die geplukt moesten worden. Was dat allemaal gedaan dan werd ook het aardappelland weer geploegd waarbij de boerenkinderen vaak vooruit liepen meen mandje om de "vergeten" aardappelen op te rapen.

Was er dan helemaal geen vertier voor de boeren uit de jaren 50-60 jawel in de maand december was er ook niet zoveel te doen en konden de boeren zich een beetje ontspannen, er werd dan veel gejaagd Het was eigenlijk een sport voor de "Heren van Adel" maar er waren ook wel boeren die een jachtvergunning  konden bemachtigen. Zo waren de boeren het gehele jaar een beetje bezig.

Tuin Nieuw Robbekampen

Omstreeks 2012 is men hier begonnen met de aanleg van een landschapstuin.

Een perceel van wel 15.000 m² werd van de kwekerij ontrokken om daar een tuin op aan te leggen. Het geheel is in fases aangeplant, waarvan het laatste gedeelte  in 2015

De tuin omvat een toegang in de vorm van een berceau, 3 vijvers en een perenlaan ook in de vorm van een berceau. De tuin bestaat voornamelijk uit een grote verscheidenheid van vaak bijzondere struiken en bomen met daaronder vaste planten.

Ook is er een hoek ingezaaid met akkerbouw gewassen o.a. granen tarwe en rogge (maar die zijn voor de vogels) Ook is er een strook ingezaaid met "wilde bloemen" Alle houtige gewassen zijn genummerd en via een plantenlijst, en op de website staan de nummers met de juiste (Latijnse) naam.

Bij de keuze voor de beplanting is ook speciaal gekeken of deze interessant en aantrekkelijk zijn voor insecten. De paden bestaan voor een groot gedeelte uit gras, maar ook zijn er op sommige plaatsen smalle paden van houtsnippers aangelegd.

In 2013 was hier de eerste open dag, en in 2014 volgden er meer en hebben we ook groepen ontvangen.

Nu in 2016 zijn we in de zomer iedere 3 de zondag van de maand open van 11.00 u - 17.00 uur, groepen moeten voor een bezoek altijd een afspraak maken en worden dan ook op deskundige wijze rond geleid waar niet alleen verteld wordt maar waar men ook vragen kan stellen.

Begin juni is onze tuin bezocht door een groep van 50 Belgen en is er door de stichting Tremele een mooie film gemaakt Ook komt er nog een een interview en een impressie van de tuin op de site van Tremele te staan.

Zo ook wij van "samenredzaamheid". Na een bezoek aan het Paulusgebouw (schilder workshop gehad) en afgelopen week met het treintje van "Theo`s Expresse"

was het nu de beurt aan de prachtige tuin  "Nieuw-Robbekampen" van Jan en Elly van Egmond aan de Rooijsestraat in Dreumel. De ontvangst was zoals gewoonlijk met koffie/thee en een heerlijk stuk gebak of cake.

Daarna werden de gasten van Samenredzaamheid persoonlijk door Jan rondgeleid en kregen dan ook deskundig uitleg over zijn prachtige tuin. Het was voor ons allemaal mooi en nieuw en de bezoekers waren dan ook erg enthousiast over het geheel.

De tuin is dan wel niet zo groot als die van Appeltern maar voor ons zeker zo interessant. Prachtig zo alles er bij staat Wij waren dus in een landschapstuin van zo`n 15.000 m² met o.a. een perenlaantje, maar ook 3 prachtige vijvers vol met kikkers die ook nog voor een vrolijke noot zorgden.

De rondleiding duurden zo`n 1.5 uur. Maar het was de moeite waard. Wil ook jij eens de tuin bezoeken? Groepen op afspraak te 0487 572991

(Berceau is een pad waar aan beide zijde heggen staan, die aan de bovenzijde met elkaar zijn verbonden zodat er een soort tunnel ontstaat. Berceau`s stammen uit de tijd dat het voor de gegoede dames mode was er zo blank mogelijk uit te zien).

Om zich te onderscheiden van de werkende mens, die doordat ze veel in de buitenlucht kwamen een getaande huidskleur hadden. In zo`n berceau kon men buiten wandelen en toch uit de zon blijven.

Zijn eerste zelfstandige Hlg Mis

Nadat Pieter Zimmermann op 21 mei in de kathedraal van s`Hertogenbosch door Mgr. de Korte in een bomvolle St-Jan tot priester was gewijd

deed hij de zondag erop = 22 mei zijn allereerste zelfstandige Hlg -Mis in zijn woon/geboorteplaats Vught.

De Zondag daarop (29 mei) was het dan de beurt aan Dreumel de plaats waar hij bij pastoor M. Massaer stage heeft gelopen. Hier in Dreumel heeft hij zich door zijn diverse optredens al zeer geliefd gemaakt als jonge geestelijke, en stiekem hopen ( tegen beter weten in) de Christoffel-parochianen dat hij voor een langer verblijf hier zal mogen blijven.

Zondag 29 mei is het dan zover, onder grote belangstelling van vele parochianen komend uit de wijde omgeving, deed hij dan onder toeziend oog van zijn leermeester M. Massaer in Dreumel zijn eerste Hlg mis.

Hij had dan in korte tijd ook al heel wat geleerd.

( want als hij zich onsterfelijk zou willen maken zou hij de gehele prefatie moeten kunnen zingen)

en dat is hem inderdaad geweldig gelukt. Van heinde en verre waren de parochianen naar hier gekomen om dit geweldige feest mee te vieren.

Het was dan ook een geweldig feest, dat alleen al in de kerk 2 uur heeft geduurd, maar geen minuut verveelde zoals ook burgemeester Steenkamp in zijn toespraak memoreerde.

Ook was er voor deze speciale gelegenheid een prachtige processie die ook langs het zorgcentrum St Barbara liep en waar de nieuwe "herder" ook de uitgelopen bewoners zegende.

Na de processie ging alles weer terug in de kerk, waar de nieuwbakken kapelaan een aangename verassing wachten.

Uit handen van de kosters en misdienaars kreeg hij namens Christoffel- parochianen en kerkbestuur een aantal kazuifels

in alle gangbare kleuren aangeboden waar hij de volgende vijftig jaar mee vooruit kan.

Ook was er na de Hlg Mis en processie, een receptie voor alle parochianen in de tegenover gelegen zaal `t Centrum waar kapelaan Pieter Zimmerman en zijn familie nog eens uitgebreid geluk gewenst konden worden onder het genot van een hapje en een drankje.

Tegen 15.00 u was het welletjes en ging eenieder zijn /haar weegs  en is in korte tijd Maas en Waal toch weer al zij het voorlopig een priester rijker geworden.

Tot grote spijt van vele zal hij echter niet al te lang meer in onze parochie blijven. Per 1 september is hij aangesteld als priester in St Michelsgestel - Schijndel e.o.

Ze zullen aan hem een goede jonge priester hebben, en wij wensen hem nu al veel geluk en wijsheid in het Brabantse land. Bedankt. het gaat u goed.

Zingen in de St-Janskathedraal

Onze parochie, welke ook behoort tot het Bisdom s`Hertogenbosch, en vanwege het "Heilige jaar van de Barmhartigheid"

heeft onze pastoor M. Massaer het voor elkaar gekregen dat ook wij eens een keer een Hlg. Mis in de St-Janskathedraal mogen verzorgen.

Zondag 12 juni was het dan zover, waar we al maanden naar toe hadden geleefd, Al vroeg togen sommige naar Den Bosch. Zo`n 25 koorleden zouden vandaag de Mis mogen zingen.

Om 11.30 u stond een ieder op z`n plaats en kon het inzingen beginnen, het eerste lied was het prachtig "Onze Vader" = "Stay with me" als origineel van de bekende Tom Parker.

Het koor zong voor deze speciale gelegenheid de 4 stemmige Heilige Mis van de componist Charles Gounod, Messe breve no 7, in C.

met als dirigente Meintje Sips, en het beroemde grote orgel werd bespeeld door onze Gonnij Plezier.

Ook kwamen het Veni-Jesu, en het Ave Verum van Mozart aan de beurt, Na het Sanctus en Benedictus , de gezongen acclamatie 11 "Als wij dan eten van dit Brood" Vervolgens ging het verder met het Onze Vader van Korsakov in a capella.

Daarna was er de vredeswens met het Angus Dei en het Communielied "Frieden", maar ook het Panis Angelicus kwam aan de beurt, en na de zegen van de pastoor werd afgesloten met het Ambrosianischer Lobgesang.

Na de prachtig gezongen Hlg Mis was er voor de koorleden en aanwezige parochianen nog een lekker kopje koffie met cake, en werd er nog stevig nagepraat.

Maar tegen 14.00 u vertrokken alle weer richtig Dreumel met een goed gevoel en terugkijkend op een geslaagde dag die voor sommige al vroeg was begonnen met een minibedevaart lopend van Wamel naar s`Hertogenbosch. Bedankt u Alle voor deze prachtige dag.

Het buitengewoon "Jubeljaar van de Barmhartigheid" begon al op 8 december, is het "Hoogfeest van Maria Onbevlekte Ontvangenis" en eindigt op 20 november 2016 = het "Hoogfeest van Christus Koning van het Heelal"  Het logo voor het "Jaar van Barmhartigheid"  toont een Christusfiguur met kruiswonden die een verloren man op zijn schouders draagt.